گزارش صعود به سبلان

برنامه کوه‏نوردی صعود به قله سبلان در استان اردبيل مرداد ماه 1389 توسط گروه کوهنوردی پژوهشکده مهندسی جهاد کشاورزی برگزار شد و اين‏جانب حضور نداشتم. اخيراً به کمک آقای رضا غنی‏زاده (سرپرست برنامه) گزارش صعود را نوشتم، لذا در وبلاگ درج می‏کنم. انشاءالله مورد استفاده قرار گيرد.

 با احترام – احمد غريب‏زاد

 

زمان‏بندي مهم اجراي برنامه

ساعت

برنامه

17 (5 مرداد 89)

حركت از ميدان آزادي تهران

8 (6 مرداد)

شهر اردبيل

10:10

شروع کوهنوردي از شابيلِ مشکين‏شهر

13:35

پناهگاه

4:10 (7 مرداد)

حرکت از پناهگاه

8:20

قله (توقف يک ساعت و ربع)

12:30

پناهگاه

14:50

شابيل و پايان کوهنوردي

17:20

حرکت به سمت تهران

8:300 (8 مرداد)

پايان برنامه در تهران

 

اسامي افراد شركت‏كننده و مسؤليت آن‏ها

رديف

نام و نام خانوادگي

مسؤليت

1

رضا غني‏زاده

سرپرست

2

پرويز ستوده

مسئول فني

3

خسرو يوسفي

همنورد

4

رضوان ا.. حق بيان

عقب دار

5

اصغر يوسفيه

همنورد

6

غلامرضا اينانلو

همنورد

7

صمد نجفی

همنورد

8

مريم نوري

همنورد

9

روح ا... رحيمي

همنورد

10

غلامرضا حبيبي‏فر

همنورد

11

ابراهيم اميري

همنورد

12

راوند (از تبريز)

مهمان

 

 به‏نام خالق کوه‏ها

قله آن بالاست. آن بالا سرزمين صداقت وپاکي‏هاست. بر فراز قله که مي‏رسي دشت‏ها و کوهستان‏هاي بسيار زير نظر توست. قله‏هاي بسيار مي‏بيني؛ رسيدن به آن بالا پرزحمت است؛ پيچ و خم‏ها و فراز و نشيب‏ها دارد. مبارزه‏اي خستگي‏ناپذير با ضعف‏ها و کاستي‏ها مي‏طلبد؛ اراده‏اي قوي و همت بلند مي‏خواهد. در اوج خستگي و ناتواني جسمي احساس خشنودي قلبي، توانايي، اعتماد به نفس، ايمان، خود باوري و ... مي‏کني. لذتش مادي نيست. در آنجا هيچ‏کس نيست جز يگانه؛ تماشاچي نداري؛ شايد فرشتگان برايت کف مي‏زنند! هر چه راه صعب‏العبورتر و قله بالاتر، لذتش بيشتر و ماندگارتر.

مقدمه

کوهستان سبلان در شمال غربی ايران و ۲۵ کيلومتري جنوب شرقي مشگين‌شهر واقع است. قله اين کوه در طول جغرافيايي ۴۷ درجه و ۵۰ دقيقه شرقي و عرض جغرافيايي ۳۸درجه و ۱۷دقيقه شمالي قرار گرفته‌است. براي اين کوه عظيم ۶۰ کيلومتر طول و ۴۵ کيلومتر پهنا و سطحي نزديک به ۶۰۰۰ کيلومتر مربع تخمين مي‌زنند.

قله سبلان سومين قله بلند ايران و يک کوه آتشفشاني غير فعال است. ارتفاع قله اين کوه ۴۸۱۱ متر و در اکثر طول سال پوشيده از برف است. در بالاي قله آن درياچه کوچک بيضي شکل به اقطار تقريبي 140 و 80 متر قرار دارد که عمق آن در کناره ها بسيار کم و در وسط نامعلوم است. آب آن تنها از طريق بارش باران و برف تامين مي شود و هيچ نوع موجود آبزي در آن مشاهده نمي‏شود. سبلان به خاطر آبگرم‌هاي طبيعي دامنه کوه، طبيعت تابستاني زيبا و پيست اسکي معروف الوارس مورد توجه گردشگران مي‌باشد. کوهستان سبلان به طور کلي سه قله معروف دارد قله بزرگ آن به‏نام سبلان (يا به زبان محلی سلطان ساوالان) و دو قله ديگر آن به هرم و کسري مشهورند.

در جبهه غربي قله سلطان و در کنار جانپناه، سنگي به شکل عقاب به نام قارتال (در ترکي آذربايجاني به معني عقاب) قراردارد که در طول زمان به نماد سبلان تبديل شده‌است.اين قطعه سنگ به شکل عقابي است که نشسته و سر را به جانب شرق چرخانده است.

برای رفتن به قله سبلان از تهران، اول بايد به اردبيل برويد؛‌ اگر از جاده رشت-‌آستارا برويد گردنه زيباي حيران را هم خواهيد ديد كه نقطه صفر مرزي با كشور آذربايجان مي باشد و منطقه جنگلي و بسيار زيبايي از نظر گردشگري محسوب مي‏شود. از اردبيل به طرف مشكين شهر رفته و حدود 20 كيلومتر مانده به مشكين شهر به منطقه معروف لاهرود مي رسيد از اينجا وارد بخش لاهرود شده و به طرف شابيل برويد. مسير لاهرود تا شابيل حدود 35 كيلومتر جاده آسفالته و مناسب مي باشد. دره زيبا و بزرگ فرسايشی "شيروان‏دره" و مناظر بی‏نظير گرزديوهای آن در اين منطقه قرار دارد. 

 براي صعود به سبلان معمولاً از جبهه شمال شرقي يعني مسيري که پناهگاه (حسينيه) در آن قرار دارد اقدام مي‏کنند. صعود را مي توان از محل شابيل (با ارتفاع 2700 متر) شروع کرد و به سمت پناهگاه در ارتفاع 3700 متري ادامه داد و صبح روز بعد صعود به قله را انجام داد . البته از شابيل يا قوتورسويي تا پناهگاه را مي توان با وسايل نقليه مثل لندرور هم پيمود.

برنامه ما

برنامه کلی ما حرکت با مينی‏بوس عصر سه‏شنبه 5/5/89 از تهران با اکثر همنوردان، پيوستن يک نفر در اردبيل و 4 نفر ديگر در پناهگاه سبلان در صبح دو روز بعد، صعود جمعی به قله و برگشت به تهران در روز جمعه 8/5/89 بود.

سه‏شنبه 5 مرداد 89

مطابق برنامه ساعت 17 روز سه‏شنبه 5 مرداد 1389 در ميدان آزادی پس از انتظار اندک و با تيم 7 نفره با مينی‏بوس حرکت کرديم. پس از اقامه نماز در منجيل، شام را در رستم‏آباد صرف نموده، به حرکت ادامه داديم.

چهار‏شنبه 6 مرداد 89

نماز صبح را حدود ساعت 4:30 صبح در مسجد جامع نمين (قبل از اردبيل) اقامه نموده و 6 صبح آقای صمد نجفی را سوار کرديم. پس از صرف صبحانه در اردبيل، حرکت نموده و ساعت 9:40 به شابيل رسيديم. شروع کوهنوردی ساعت 10:10 از شابيل به طرف پناهگاه (حسينيه مقدس اردبيلی) بود. در مسير که هوای عالی و زمين سرسبز بود، استراحتی کرديم.

پس از نزديک به سه و نيم ساعت کوهپيمايی، ساعت 13:35 به پناهگاه رسيديم. بعد از صرف ناهار،گشتی در اطراف پناهگاه زديم. بعضی از دوستان برای هم‏هوايی قدری ارتفاع گرفته و برگشتند. آقايان ستوده و يوسفيه ساعت 20:15 به ما پيوستند. اين دو همکار عزيز با سواریِ شخصی از تهران آمده بودند. با خاموشی ساعت 22 پناهگاه، خوابيديم.

پنج‏شنبه 7 مرداد 89

3:20 صبح بيدارباش بود. با پيوستن آقايان يوسفی و راوند از همکارانِ ما در مرکز تحقيقات مهندسی تبريز (شعبه پژوهشکده مهندسی درآذربايجان شرقی)، ساعت 4:10 حرکت به سمت قله آغاز شد. صعود نفرات با هدلايت روشنشان زنجيره‏اي از نور و روشنايي را تشكيل داده بود. با سر قدمي آقای ستوده تا طلوع خورشيد در تيمي واحد راه رفتيم. مسير شلوغ بود و تعداد كوهنوردان در آن تاريكي صبحگاهي قابل شمارش نبود، ولي نقطه‏هاي نوراني بوديم كه با هدفي مشترك از شيب‏ها و مسيرهاي سنگي ارتفاع مي‏گرفتيم؛ مسيري كه با پرچم‏هاي كوچك علامت‏گذاري شده‏بود . مهرباني و صميميت و نظم در صعود از مشخصه‏هايي بود كه ما بايد از آن درس‏ها براي زندگي بياموزيم. آنجا كه كمك به ضعيف‏ترها اصل قرار مي گيرد؛ ‌آنجا كه مني وجود ندارد و آنجاكه هر كس نياز به كمك داشت نزديكترين فرد به فريادش خواهد رسيد؛‌ ديگر نخواهد پرسيد از كدام گروه و شهرستان و حتي كدام كشور هستي؛‌ دستتت را به گرمي خواهند فشرد. طلوع زيبای خورشيد را در مسير پناهگاه به قله سبلان نظاره‏گر بوديم. در کنار سنگ محراب در ارتفاع 4700 متری توقف نموديم.  سرانجام ساعت 8:20 به قله مقدس سبلان رسيديم. مراسم را دسته‏جمعی به‏جا آورديم.

چند نفری رفتند و رخ جنوبي هرم و کسري را تماشا کردند. يک نفر در آب سرد درياچه شنا نمود. لذت‏بردن از قله، درياچه و اطراف به‏صورت کنترل شده و کنترل نشده بيش از يک ساعت طول کشيد.

فرود را ساعت 9:35 شروع کرديم. ساعت 12:30 به پناهگاه رسيديم و پس از يک ساعت توقف، با لندرور به شابيل رفتيم که بيش از يک ساعت طول کشيد و پايان کوهنوردی را ساعت 14:50 رقم زد. پس از استفاده از آبگرم شابيل، ساعت 16:55 حرکت نموده، در لاهرود ناهار خورده، ساعت 17:20 به طرف تهران حرکت کرديم. نماز مغرب و عشا را در تالش اقامه نموده، شام را در فومن خورديم.

جمعه 8 مرداد 89

با رسيدن به تهران در ساعت 8:30 روزجمعه 8 مرداد 1389، برنامه کوهنوردی پايان يافت.

 در پايان خدا را شكرمي‏گويم كه اين برنامه به‏خوبي پايان يافت و اميدوارم دوستان کاستي‏هاي اين برنامه را برما ببخشند. از همه همياران عزيز تشكر مي‏كنم كه به صورت خودجوش كمك كردند. از تمام همنورداني که مسؤليتي دراين برنامه داشتند، به خاطر همه كمكهايشان تشكر ويژه دارم. از مسؤلين و دست‏اندرکاران پژوهشکده مهندسي بابت پشتيباني و حمايت‏هايشان از گروه کوهنوردي تشکر مي‏نمايم.

سرپرست برنامه: رضا غني‏زاده

مرداد ماه 1389

 گروه كوهنوردي پژوهشكده مهندسي جهاد كشاورزي

درج در وبلاگ تعادل 890812